De Bron

Verbind je met de bron die je altijd was, bent en blijft

Elke ziekte heeft zijn basis in afgescheidenheid, specifiek de gedachte, en de selffulfilling prophesy: Ik ben afgescheiden van mijn bron.

Een bron is eeuwigdurend, en kan niet ophouden bron te zijn. Maar je kan het wel bedenken. Deze gedachte heet dan illusie. Dit op zichzelf is een tegenstrijdigheid. Een bron kan niet anders zijn dan een bron. Dit begrijpen is onmogelijk binnen de huidige regels.


Kinderen kunnen wel bedenken dat zij het spelletje cowboy en indiaantje aan het spelen zijn, maar ze zijn het niet. Ze doen alsof. Ze weten dat, maar zolang het spel duurt, willen ze het niet weten.

Ze zijn als het ware beide: speler en toeschouwer, schepper en geschapene.

Merk op dat op mundiaal gebied de indianen lijken te verliezen en de cowboy’s lijken te  winnen. Dat noemt men afspraak, karma. Dat is niet zo, cowboy’s en indianen zijn gelijkwaardig; maar de ‘afspraak’ blijft geldig…tot ze niet meer geldig is, door een andere afspraak te maken.

Afspraken worden gemaakt op zielsniveau, hier multidimensionaliteit genoemd.


Het was ‘de afspraak’ om je bron niet te herinneren tot het jaar 2012. Daarna veranderen de regels: we beginnen onze bron te her-inneren. Onthoud dat de Maya’s dit ‘vergeet spelletje’ op ongeveer 25000 jaar lang hebben ingesteld/vastgesteld. De Maya’s zijn niet enkel de makers van de maya kalender. Op zielsniveau zijn het de spelletjesmakers, de game ontwikkelaars, de nerds.

Verstopperje spelen is niet alleen een geliefd spelletje bij kinderen, ook grote mensen doen dit met overgave: Ik ben sterfelijk, ik ben afgescheiden van mijn bron. Ik weet niet wat ik op aarde kom doen.  

Ziekte, pijn, oorlog, verdriet zijn dingen die cowboy’s en indianen ervaren. Iemand MOET winnen, iemand MOET verliezen, dat zijn de spelregels.

Onze spelregels noemt dualiteit, en we spelen dit spelletje op de speelplaats van de derde dimensie, drie dimensies: Tijd/Ruimte/Zelf

Tijd: Wanneer


Ruimte: Waar


Zelf: Ik


Samen: ik, hier en nu.

Ik, hier en nu zijn afspraken. En net deze afspraken zijn sinds 2012 veranderd; dit volgens de oude regels uitgelegd ttz in lineaire tijd. Maar lineaire tijd is een afspraak….die nu niet meer geldig is.

Sommigen ( indianen?) hebben het al door, sommigen( cowboy’s?) nog niet. Sommigen blijven ‘schieten’ op elkaar, anderen niet.

Wat wel een algemene trant is, is dit: WE zijn het oude spelletje moe, en sommigen niet een klein beetje ( burn out?)

En dat brengt ons weer bij ziekte, pijn, oorlog, verdriet.

Alles wat je denkt is 'werkelijk' ....voor jou...de bedenker.

De nieuwe regels zijn:

We zijn onze eigen oorzaak en gevolg.

Geven en ontvangen doen we aan ons ZELF.

Deze regels wil Multidimensionaliteit toepassen. Wij willen deze nieuwe afspraken bevestigen en delen met de wereld. Wij gaan staan en zeggen:

 

Ik ben een multidimensioneel wezen.

Mijn bron en ik zijn dezelfde.