Ecospiritualiteit

Ecospiritualiteit leert dat het goddelijke leven zich uitstrekt tot alle werkelijkheid, en dat de Kosmos een integraal onderdeel is van de zelfopenbaring ven de Schepper. In ecospiritualiteit verkennen we onze relatie met Aldatis in de context van onze relatie met de hele Kosmos met de Schepper in het midden  van dit meesterwerk.

Ecospiritualiteit is de spirituele component van duurzaamheid. Het is de plaats die de geest inneemt in het duurzaamheidsparadigma. Gaia is niet alleen een wetenschappelijke theorie met een mythische naam, ze vertegenwoordigt een spiritueel begrip van de aarde, het universum, menselijk bewustzijn en belichaming. Gaia is de ontmoetingsplaats van wetenschap, spiritualiteit en kunst. Ecospiritualiteit is de plaats waar de diepe religie van Ken Wilber voldoet aan goede wetenschap (Theory of Everything: een integrale visie voor zaken, politiek, wetenschap en spiritualiteit, 2000, pp. 160). Ecospiritualiteit bevat en beschrijft de diverse manifestaties van de voortdurende etnospirituele conversatie van de mensheid met de aarde.


Ecospiritualiteit is fundamenteel voor de Gaian-methodologie omdat het vermogen om begrip te krijgen van de Gaia-hypothese en het duurzaamheidsparadigma enige bekendheid of intuïtief gemak met non-dualiteit vereist. Men moet zich comfortabel voelen met mysterie, met een relatie van respect gebaseerd op onderlinge verbondenheid; en je moet een manier hebben om de paradox vast te houden en te interpreteren. De diversiteit van ecospiritualiteit biedt dit begrip, door constructieve paden aan te bieden door middel van paradoxen en manieren om met kracht en onbevreesdheid met mysterie om te gaan. Duurzaamheid is evenzeer een spirituele constructie als een wetenschappelijke of ecologische constructie. Het is noodzakelijk om spirituele interpretaties van onze relatie met Gaia en wetenschappelijke te leren, vooral als je geïnteresseerd bent in een integrale benadering van duurzaamheid, methodologieën en oplossingen.